Gotik metal (gothic metal ve goth metal olarak da bilinir), bir heavy metal alt türüdür. Heavy metal’in agresifliÄŸi ile gotik rock’ın karanlık ve melankolik atmosferini kombine eder. 1990′ların başında death/doom çıkışlı bir tür olarak ortaya çıkmıştır.

Türün öncüleri Paradise Lost, My Dying Bride ve Anathema adlı Ä°ngiliz gruplardır. DiÄŸer öncüler ise ABD’li Type O Negative, Ä°sveçli Tiamat ve Hollandalı The Gathering gruplarıdır. Norveçli topluluk Theatre of Tragedy, bugün gotik metalde yaygınlaÅŸan erkek brutal vokal ile kadın temiz vokalin bir arada kullanıldığı “beauty and the beast” tarzını geliÅŸtirdi. 1990′ların ortalarında Moonspell ve Cradle of Filth grupları black metal’e gotik elementler eklediler. Sonlarında ise Tristania ve Within Temptation, tarzlarında senfonik metali gotik metal ile birleÅŸtirdi.

21. yüzyılda The 69 Eyes, Entwine, HIM, Lullacry, Poisonblack, Sentenced gibi ticari grupların yetiÅŸtiÄŸi Finlandiya baÅŸta olmak üzere Avrupa’da gotik metal popüler bir türdür. ABD’de ise yalnızca Nightwish, Lacuna Coil ve Evanescence ticari baÅŸarı elde etmiÅŸlerdir.

Gothic rock, 1970′lerin sonlarında ortaya çıkmış bir rock türüdür. Gothic rock ve goth rock olarak da adlandırılır. Bu müzik türü aslen Ä°ngiliz punk rock ve post-punk akımlarının önderliÄŸinde ortaya çıktı. Gotik rock, karanlık temalar, gothic horror gibi entelektüel, romantizm, varoluşçuluk ve nihilizm akımlarıyla uÄŸraşır. Saygın grupların başında Bauhaus, The Cure, Siouxsie & the Banshees, The Sisters of Mercy and The Mission gibi isimler gelir. Bu müzik türü gotik kulüpler, gotik moda, ve gotik dergileri beraberinde getiren yaygın gotik alt kültürüne yol açmıştır.

Gothic sanatı 12. yüzyılın ilk çeyreÄŸinde Fransada ortaya çıktı, 13. yüzyılda olgunluk aÅŸamasına ulaÅŸtı. Bundan sonra Ä°ngilterede hızlı bir geliÅŸim gösterdi ve 13.-14. yüzyıllarda tüm Avrupada yayıldı. Rönesansın doÄŸuÅŸuyla beraber gerilemeye baÅŸladı ve giderek ortadan kayboldu. Bu dönemde eski Galya bir krallık iktidarı altında merkezi ve güçlü bir devlet olmaya baÅŸlamıştı. Paris Ãœniversitesinde ders veren Aziz Thomas, dinsel dogma ve politik düşünce ile beraber inancın dünyevîleÅŸmesini temsil ediyordu. Tüm bir toplumun ortak çabasının ürünü olan katedraller, somut olaylar dünyasının ve düşünce alanını egemenlik altına alan düzenin anıtsal ifadesiydi. Düşünce manastırdan üniversiteye, sanatsal giriÅŸimler baÅŸrahiplerden piskoposlara geçiyordu. Roman sanatının kasvetli ÅŸatoları, Gotik dönemde saraylara dönüştürüldü. 15. yüzyılda ekonomik alanda öne çıkarak yeni bir sınıf oluÅŸturan burjuvazinin gereksinimleri doÄŸrultusunda, kent konutları olan konaklar ve villalar yapıldı. Gotik dönem, köprü, hastane, manastır, belediye binaları, adalet binaları, çarşılar gibi çeÅŸitli yapılar ortaya koyarak geliÅŸmiÅŸ bir toplumun büyük mimarlık gereksinimlerine cevap verdi. Politik iktidarın niteliÄŸine uygun olarak Gotik sanat da merkezlerde yoÄŸunlaÅŸtı, taÅŸraya ancak örnek olabildi. Gotik dönem insana yönelme konusunda bir adım daha attı. Ä°nsana doÄŸru atılan her adım, dinden biraz daha uzaklaÅŸmak anlamına geliyordu ve insana ulaÅŸmanın o dönemde dinden uzaklaÅŸmaktan baÅŸka da yolu yoktu. Gerçekten de din, dogmalarını, ancak aklı reddederek kabul ettirebiliyordu. Aklı reddetmek ise insanı reddetmekti. 12. yüzyılda teolojik bir kavram olan Meryem, 13. yüzyılda çocuÄŸunu seven ÅŸefkatli bir ana haline gelmiÅŸtir. Roman yapılarının yüksek kapı alındıklarındaki çatık kaÅŸlı Ä°sa, Gotik yapılarda kemer payandalarına inmiÅŸ bir figür olarak inananları dinsel bir gülüşle selamlamaktadır. Bu dönemde tanrı da en yüce yargılayıcı olmaktan çıkarak insanlaÅŸmıştır. Gotik dönemdeki süslemecilik Bizanstaki simgeciliÄŸe karşılık ansiklopedik bir nitelik kazanmıştı. ÖrneÄŸin Chartres Katedralindeki 8000 kabartma ve resim skolastik felsefeyi anlatıyordu. Gotik sanatı, mantığı ve matematiÄŸi mimariye uygulayarak yapıları yükseltmenin yöntemini buldu. Yüzünü doÄŸaya çevirerek akla yöneldi. Akla yönelmesinin bir sonucu olarak gotik sanatta bir sistem deÄŸil bir dünya yaratma vurgusu vardır. Nitekim katedral, birçok imgenin ve varlığın yaÅŸama zemini bulduÄŸu baÅŸlıbaşına bir dünyadır. Bu dünya yaratma kurgusu, tamamlayıcı unsurlar olarak felsefe ve bilimin de önünü açmıştır. Bu akıl yürütmeyi ileride Descartesta göreceÄŸiz. Birbirlerini besleyerek ayrı kanallardan beslenen sanat, felsefe ve bilim geliÅŸen ve karmaşıklaÅŸan koÅŸullara yanıt üreterek, yaÅŸanabilir bir dünya kurgusunun esas bileÅŸenleri olma niteliÄŸini bugün de sürdürmektedir…